Xerador de contrasinais
O teu contrasinal aparece arriba nada máis entrar, creado ao chou no teu propio navegador. Escolle a lonxitude e os caracteres, cópiao e listo: non se envía nin se garda en ningures.
Resultado orientativo. Solvemis non se fai responsable dos resultados obtidos nin do uso que se faga deles.
Solvemis é gratuíto e sen rexistro. Se che foi útil e queres apoiar o proxecto: Convídame a un café
Como funciona
Como se usa
- Mira o contrasinal que aparece arriba: xa está listo para usar.
- Move a barra de lonxitude entre 8 e 64 caracteres.
- Marca ou desmarca minúsculas, maiúsculas, números e caracteres especiais segundo o que admita a web.
- Preme «Copiar» para levalo ao portapapeis ou «Xerar outro» para cambialo.
De onde sae o cálculo
Cada carácter escóllese ao chou con crypto.getRandomValues, o xerador criptográfico do navegador, descartando os valores que darían máis peso a uns caracteres ca a outros (o nesgo do módulo). O contrasinal leva polo menos un carácter de cada grupo marcado, en posicións aleatorias. A fortaleza é a entropía, lonxitude × log₂ do número de caracteres posibles, cunha escala propia: menos de 60 bits, feble; de 60 a 100, bo; desde 100, moi forte.
Entropía (bits) = lonxitude × log₂(caracteres posibles)
Fontes
- SP 800-63B-4: Authentication and Authenticator Management, 3.1.1.2 Password Verifiers — National Institute of Standards and Technology (NIST)
- Crypto: getRandomValues() method — MDN Web Docs
Sobre esta calculadora
Por que a lonxitude pesa máis ca os símbolos
Cos catro grupos marcados hai 89 caracteres posibles, así que cada carácter achega uns 6,5 bits de entropía: 16 caracteres dan uns 104 bits. Cada bit de máis duplica as combinacións que tería que probar un atacante.
Quitar grupos resta menos do que parece se alongas o contrasinal. Só con minúsculas, 16 caracteres dan uns 75 bits, pero 22 xa pasan de 100. Por iso, se unha web rexeita os caracteres especiais, o máis sensato é desmarcalos e subir a lonxitude.
Un contrasinal distinto para cada sitio
Un contrasinal longo non serve de moito se se repite: cando unha web sofre unha filtración, os atacantes proban a mesma combinación noutros servizos. Usa un distinto en cada sitio, gárdaos nun xestor de contrasinais e activa a verificación en dous pasos no correo e no banco.
Que caracteres especiais usa
!#$%&*+-.:;=?@_~^()[]{}<>/|. Son 27 símbolos que admiten case todos os formularios. Quedan fóra o espazo e as comiñas, que dan problemas ao pegar o contrasinal ou ao usalo en ficheiros de configuración.
Preguntas frecuentes
É seguro xerar un contrasinal nunha web?
Aquí si: créase no teu navegador co seu xerador criptográfico (crypto.getRandomValues) e nunca pasa por ningún servidor. Solvemis non o ve nin o garda. Podes comprobalo: coa páxina xa cargada, desconecta internet e «Xerar outro» segue funcionando.
Que lonxitude debe ter un contrasinal?
Polo menos 15 caracteres se é o único que protexe a conta, segundo as directrices de identidade dixital do NIST estadounidense, e como mínimo 8 se ademais usas un segundo factor. Por iso a ferramenta propón 16.
Cómpre mesturar maiúsculas, números e símbolos?
Axuda, pero conta máis a lonxitude: cada carácter engadido multiplica as combinacións, e o NIST pide aos servizos que non obriguen a mesturar tipos de caracteres. Se unha web non acepta caracteres especiais, desmarca esa caixa e sobe a lonxitude.
Actualizado o 1 de outubro de 2026
Botas algo en falta nesta ferramenta, ou unha ferramenta que non está? Escríbenos